Sint in Kerst-, MAAR niet in mineur stemming

Kringmiddag op de zaterdag voor Sint: geen ideale datum: ongetwijfeld zou de goedheiligman een aantal bezoekers van ons afsnoepen. Maar we hadden geen keus: door een foutje van De … moesten we wel naar deze datum uitwijken.  Op het programma stond een lezing van John van Hooft over Lycastes. Maar het zat niet mee: John moest om gezondheidsredenen verstek laten gaan. Na enige telefoontjes naar deze en gene bleek Martin Stiphout bereid om op korte termijn in te vallen met een lezing over paphen. Maar nu  werkten de weergoden tegen: in de loop van de week werd sneeuw voorspeld;  teveel om Martin een onzekere (terug)tocht naar Bilthoven te laten maken. Het is dan prettig, wanneer je op vaste waarden kunt terugvallen: Ed Gerritse wilde wel zijn foto’s  over zijn recente reis naar Costa Rica laten zien. Hopelijk zou er voldoende publiek zijn.  Aan het programma zou het niet liggen: we hadden toch voor een heel smakelijk, ‘Amerikaans’ menu gezorgd:  iedereen zou wat lekkers te eten meenemen. Maar ….. de avond tevoren kreeg ik de eerste afzeggingen binnen. Ik kon ze geen ongelijk geven: de weervoorspelling klonk weinig geruststellend. Het was ook bijna te koud om planten mee te nemen. Zelf had ik een paar mooie paphen in bloei staan. Mieke Lammers wilde wel langs komen om mij op te halen. Nog voordat ze er was vielen de eerste vlokken. Bij aankomst In Bilthoven lag er al een aardig pak sneeuw. De Marskampen waren er al, verder nog niemand. Zou er nog wel iemand komen? Maar toch, geleidelijk druppelden er leden binnen; uiteindelijk zouden we met ca. 20 diehards de mooie lezing van Ed aanhoren: orchideeën, vogels, vulkanen en ander ongerief.  Als iemand plannen in die richting heeft moet hij\zij beslist eens met Ed gaan praten: hij heeft inmiddels aardig wat contacten gelegd en kent heel mooie plekjes. Tussendoor werd er van de tafel gesnoept. Gerrit Marskamp had voor de verloting een paar mooie bloemstukjes geschonken: ik was een van de gelukkigen. Bij de plantenbespreking kwamen deze keer echt alle planten aan de beurt: naast de paphen van mij nog (oa. een P. insigne var. sanderianae) nog een P. insigne en enkele ziekenboegers.  Beslist geen patient was de Cynorchis uncinata (syn. Calanthoides: het blad lijkt op die van Calanthes): groot blad,lange bloemstengel met vele blauwe bloemen (lijken wat op die van poppenorchis). Een aardorchidee (volgens een andere beschrijving een epifiet) uit Madagascar en Zd Afrika. Wordt warm tot koel (volgens Mieke te lezen als: warm in de zomer en koel in de winter) gekweekt. Na de bloei sterft het blad af. Geef de plant dan een lange, droge en koele rustperiode.

Misschien jammer voor de thuisblijvers, maar zo was het toch nog een heel geslaagde middag geworden.

N.B. In januari hebben we de Grote Plantenbespreking. Wat zouden de weergoden dan voor ons in petto hebben? Ik ben wel benieuwd wat er dan zoal in bloei staat in onze Kring.