Bermtourisme in Ecuador

Door wat technische problemen had het even wat voeten in de aarde voordat de lezing goed en wel van start kon gaan. Ook was de kabel die de laptop met de beamer verbindt te kort, waardoor Tineke Veluwenkamp niet rechtstreeks tot haar publiek kan praten. Ook dat probleem is opgelost: gewoon een langere kabel kopen. Uiteindelijk gingen we met haar mee door Ecuador tot op zo’n 4000 m. hoogte. Daar groeien geen orchideeën meer, maar nog wel veel andere leuke plantjes. Iemand vertelde mij een afschrikwekkend verhaal over een reiziger die op die grote hoogte onwel was geworden. Maar dat was tijdens een verblijf met een overnachting. Met Tineke verblijf je daar hoogstens een paar uur. Toch is het ook dan nog hijgen geblazen. Ik vond het een mooie lezing door de enorme variëteit aan orchideeën die we te zien kregen. En dan ging het alleen nog maar om de ‘gewone’ soorten die in de berm langs de weg groeien.
Wie de foto’s nog eens wil zien: ga naar www.ecuador-avontuur.nl.

Goed dat Ton Klaassen er weer eens was. Als hij er is dan wordt een plantenbespreking ook met weinig planten een boeiend onderdeel van de middag. Hij had wel opvallend veel belangstelling voor de prijs van sommige planten. Die loog er in enkele gevallen dan ook niet om. Er was een Bulbophyllum phalaenopsis ‘Marja’. Het oorspronkelijke exemplaar heeft ooit een Award of Merit gekregen. Het is een warm te kweken soort uit het laagland van Nw Guinea. Met de echte Bulbophyllum-geur waarvan Ton graag de aanwezige leden liet meegenieten. Niet alleen daarom veel ventileren. Dit was een jonge plant (ca. 6 jaar) met groot blad, maar toch al in de bloei: dankzij een gift ‘moestuin-mest’: Culterra organische mest (heeft Louis –nog – niet in de winkel). Wie daar meer over wil weten: navragen bij Rogier van Vugt. De plant groeide zo hard dat de bulben open barstten. Een familielid uit de koude hoek is B. lepidum. Deze soort is erg variabel wat kleur betreft. Hij krijgt bij dit weer (we hadden toen zomerse temperaturen tot 30^o
s’ avonds water – mits het de volgende dag zonnig weer is. In de ochtend water geven heeft bij die temperatuur weinig zin: het water is in korte tijd weer verdampt. Tenslotte was er een
Bulbophyllum frostii.

Cyrtorchis arcuata (gekweekt in houten bakje) is afkomstig uit Afrika en groeit daar op 700 – 3000 m hoogte. Dit exemplaar is een koude variant van ca. 2000 m. hoogte. Als hij te warm staat, dan wil ie niet groeien. De plant is ca.8 jaar oud en heeft vorig jaar voor het eerst gebloeid. Het blad is wat minder mooi: hij staat ’s zomers buiten. Een andere afrikaan is

Angraecum stella-africae met grote, witte bloem.

Een soort die ook in Ecuador veel voorkomt in allerlei kleuren is Cattleya maxima: een mooie, grote plant; op de vensterbank gekweekt: op het zuiden (veel licht), bij een luchtrooster.

Laelia speciosa komt uit Mexico; vroeger werd de soort veel geïmporteerd. Potmateriaal: stukjes kurk. In Mexico groeit hij immers op kurkeik. In de winter staat hij steenkoud en kurkdroog op een lichte plaats. Begin water te geven als de scheut begint uit te groeien: breng dan ook de plant naar buiten. Helaas is dat een kritieke periode waarin de knop nog weleens verloren gaat. Encyclia alata bloeit kennelijk alleen wanneer de bulbe een bepaalde grootte heeft: deze plant bloeit op een grotere bulb; de plant heeft verder veel kleinere bulbjes dicht op elkaar: meer ruimte geven.

Wie op een bijzondere manier wil kweken: probeer eens een Neofinetia falcata op z’n Japans. Er zijn allerlei varianten (met geel bladrandje, rossig aangelopen bloemetje, 3-sporige bloem etc.). Kun je de kunst van het kweken afkijken (Rogier is meerdere keren in Japan geweest)? Rogier is altijd bereid tips te geven; bijv.: droog houden tot het bolletje sphagnum begint te knisperen – dan water geven.

Hoog uit de bergen van Nepal komt Cryptochilus sanguineus: kweek ongeveer zoals Coelogyne cristata. Tenslotte een verzameling Masdevallia coccinea’s: bloemen zijn goed zichtbaar doordat ze hoog boven het blad staan. Zijn goed buiten te kweken (tot aan de vorst), maar dan op een wat beschaduwde, koele plek.

Tenslotte: John Gräber bedankt voor de 3 mooie Masdevallia ventricularia’s met bloemen! voor de verloting. Er gingen weer enkele gelukkigen naar huis. Volgens de encyclopedie een soort uit de nevelwouden van Ecuador en Bolivia. Groeit daar op houtstronken dicht bij de grond op 1700 -2500 m. hoogte.